Dla większości właścicieli działek rolnych staje przed wyborem pomiędzy dzierżawą udziału a samodzielnym uprawianiem ziemi. O tym poinformował Fundusz Ziemi Ukrainy, podaje agronews.ua.
Niektórzy dążą do stabilności i minimum kłopotów, podczas gdy inni dążą do maksymalnego dochodu i pełnej kontroli nad swoją ziemią. Aby podjąć świadomą decyzję, ważne jest zrozumienie praw właściciela gruntu i konsekwencji każdej opcji.
Co właściciel gruntu może zrobić ze swoją ziemią
Osoba posiadająca działkę rolną o określonej powierzchni ma prawo swobodnie rozporządzać swoją ziemią, gdyż stanowi ona jej własność prywatną.
Jest jednak istotne „ale”: grunt może być użytkowany wyłącznie w zakresie jego przeznaczenia.
Przykładowo, jeżeli ktoś posiada udział w powierzchni 3 ha przeznaczony pod towarową produkcję rolną, to nie wolno go wykorzystywać pod budowę obiektów mieszkalnych, basenów czy innej konstrukcji, nawet jeżeli takie przypadki występują w praktyce. Teren taki przeznaczony jest wyłącznie pod uprawę roślin rolniczych – pszenicy, słonecznika, kukurydzy, soi itp.
Nieuprawniona zmiana przeznaczenia gruntu jest naruszeniem prawa i właściciele muszą być tego świadomi.
W związku z tym właściciel działki rolnej ma prawo do:
– samodzielnie uprawiać ziemię;
– wynajmować;
– sprzedaj;
– wymień;
– podaruj to;
– zrzec się praw własności na rzecz wspólnoty lub państwa.
Samodzielna uprawa ziemi
Właściciel gruntu może zarządzać swoją działką według własnego uznania: uprawiać rośliny rolne, zakładać sady, zbierać plony i sprzedawać je.
W tym przypadku staje się w istocie rolnikiem lub przedsiębiorcą, który samodzielnie podejmuje decyzje:
– co i kiedy sadzić;
– jakie nawozy i środki ochrony roślin stosować;
– jakiego sprzętu użyć do zbioru;
– komu i po jakiej cenie sprzedawać wyhodowane produkty.
Samodzielna uprawa ziemi może wiązać się z większymi dochodami, ale wiąże się także z obowiązkami finansowymi i podatkowymi. Od uzyskanego zysku właściciel jest zobowiązany zapłacić 19,5% podatków (podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie społeczne i opłata wojskowa).
Ponadto podatek gruntowy pozostaje obowiązkowy.
Wynajęcie gruntu
Nie wszyscy właściciele udziałów mają możliwość lub chęć uprawiania ziemi. W takim przypadku optymalnym rozwiązaniem jest wydzierżawienie gruntu rolnikowi lub przedsiębiorstwu rolniczemu, którego główną działalnością jest produkcja rolna.
Korzyść dla właściciela jest oczywista – czynsz, jaki otrzymuje za użytkowanie swojej działki. W praktyce wynajęcie udziału często utożsamiane jest z dochodem pasywnym: grunt działa i generuje pieniądze bez aktywnego udziału właściciela.
Niuanse podatkowe zależą od statusu najemcy:
– zazwyczaj najemca płaci podatek dochodowy od osób fizycznych oraz opłatę wojskową;
– jeżeli dzierżawca jest płatnikiem jednolitego podatku IV grupy, zamiast właściciela płaci także podatek gruntowy;
– jeżeli dzierżawca nie jest płatnikiem jednolitego podatku IV grupy lub umowa najmu nie jest zarejestrowana w Państwowym Rejestrze Praw Majątkowych, obowiązek zapłaty podatku gruntowego spada na właściciela gruntu, a stosowną informację podatkową przesyłają organy podatkowe.
Jeżeli najemcą jest osoba fizyczna, właściciel udziału sam opłaca podatek dochodowy od osób fizycznych oraz opłatę wojskową.
Trzeba też pamiętać: nikt nie ma prawa zmuszać właściciela do dzierżawy gruntu. Osoba sama wybiera najemcę, gdyż rynek wynajmu gruntów jest konkurencyjny. Właściciel może porównać warunki różnych firm rolniczych, wybrać najkorzystniejszą i zawrzeć umowę na akceptowalnych warunkach.
Nie ma uniwersalnej odpowiedzi na pytanie „co jest lepsze – dzierżawa czy samodzielna uprawa”.
Wynajem zapewnia stabilność i minimalne ryzyko. Samodzielna uprawa oferuje potencjalnie wyższe dochody, ale wiąże się także z większą odpowiedzialnością, wydatkami i obciążeniami podatkowymi.
Dlatego przed podjęciem decyzji ważne jest, aby ocenić nie tylko potencjalny zysk, ale także posiadane zasoby, czas, gotowość do ryzyka i konsekwencje prawne. Prawidłowo sporządzone dokumenty i zrozumienie przepisów podatkowych są kluczem do tego, aby grunt naprawdę służył właścicielowi, a nie stwarzał problemy.
