Według ICIS światowy rynek nawozów wszedł w nową fazę niestabilności, ponieważ eskalacja konfliktu na Bliskim Wschodzie odbija się echem w nawozach azotowych, fosforanowych i siarkowych.
Nagłe zakłócenia w produkcji i eksporcie ze strony kluczowych producentów z Zatoki Arabskiej, spotęgowane-bliskim zamknięciem Cieśniny Ormuz, wywołały niepewność w chwili, gdy kilka regionów przygotowuje się do sezonu stosowania nawozów.
Uczestnicy rynku powołują się na rosnące ryzyko frachtu, ubezpieczenia i ryzyka operacyjnego, przy czym ograniczenia logistyczne są obecnie głównym problemem. Trader powiedział: „Poczekajmy”. Odnosząc się do popytu na fosforany w Indiach, powiedział: „Uważam, że nikt nie złoży oferty w tym tygodniu, ponieważ producenci mogą chcieć poczekać dłużej”.
Zapytani o aktualne informacje biznesowe, dodali, że nie spodziewają się, że w ciągu najbliższych 10 dni nikt nie będzie oferował żadnego produktu, określając sytuację jako „przerażającą”.
Choć podstawowy popyt ze strony rolników pozostaje w dużej mierze ograniczony, szok podażowy wstrząsnął cenami azotu i mocznika.
Przerwanie przepływu amoniaku, mocznika i siarki z Bliskiego Wschodu, kluczowego dostawcy wszystkich produktów, jeszcze bardziej zacieśniło rynki i tak już obciążone wcześniejszymi przerwami w dostawach gazu, ograniczeniami zimowymi i bieżącymi problemami geopolitycznymi dotykającymi Rosję i Chiny.
W miarę jak producenci, handlowcy i nabywcy poruszają się w-szybkiej sytuacji, ryzyko rośnie, a uczestnicy przygotowują się na kilka tygodni zakłóceń.
Mocznik
Ceny mocznika wzrosły aż o 35%, osiągając najwyższy poziom od-lat, w związku z poszukiwaniem alternatywnych dostaw przez nabywców po tym, jak wojna w USA-Iranie zakłóciła dostawy i produkcję na Bliskim Wschodzie.
Traderzy zajmowali krótkie pozycje w Afryce Północnej i Azji Południowo-Wschodniej, a niektórzy zaczęli nawet budować długie pozycje, spodziewając się, że konflikt z udziałem USA, Izraela i Iranu będzie trwał co najmniej jeszcze miesiąc.
Rzeczywisty popyt-użytkowników końcowych pozostaje minimalny, a dochody rolników nadal znajdują się pod presją, ponieważ ceny zbóż odnotowują jedynie umiarkowane wzrosty i nie są nawet bliskie wzrostu obserwowanego w przypadku nawozów.
Moment wybuchu konfliktu jest szczególnie niekorzystny dla światowego rolnictwa, ponieważ wiele regionów w dużym stopniu zależnych od dostaw mocznika w Zatoce Perskiej wkrótce rozpocznie sezon stosowania nawozów i mocznika.
Rolnicy w USA przygotowują się do zastosowania nawozów na wiosnę, podczas gdy Indie potwierdziły, że nieco ponad 500 000 t z Zatoki Arabskiej ma zostać wysłane do 31 marca, aby zgromadzić zapasy przed zastosowaniem kharifu, czyli monsunu.
Wszelkie dostępne ładunki w Brazylii są kierowane do Stanów Zjednoczonych, gdzie ceny są wyższe. Produkcja w Indiach zaczyna być ograniczana ze względu na problemy z gazem, a elektrownia w Pakistanie zostaje zamknięta.
Kupujący w Australii i Azji Południowo-Wschodniej będą musieli szukać alternatywnych dostawców, podczas gdy europejscy rolnicy, którzy wkrótce rozpoczną sezon składania wniosków, staną w obliczu podwójnego ciosu ze strony rosnących cen światowych i dodatkowych kosztów unijnego mechanizmu dostosowania granic pod względem emisji dwutlenku węgla (CBAM).
Ataki na infrastrukturę energetyczną pogłębiają zakłócenia: QatarEnergy wstrzymuje produkcję mocznika i amoniaku po wstrzymaniu wydobycia skroplonego gazu ziemnego (LNG) w dniu 2 marca, a następnie ogłasza działanie siły wyższej.
Cieśnina Ormuz obsługuje jedną trzecią światowego handlu nawozami, a eksport z Zatoki Arabskiej będzie niedostępny przez co najmniej cztery tygodnie.
Miesięczny eksport z Zatoki Arabskiej szacuje się na ponad 1,5 miliona ton mocznika, podczas gdy Iran generuje kolejne 350 000 - 400 000 tpm.
Oczekuje się, że związane z wojną zniszczenia-w zakładach i infrastrukturze jeszcze bardziej wydłużą zakłócenia, nawet jeśli wkrótce otworzy się Cieśnina Ormuz.
Globalne dostawy mocznika były ograniczone już przed konfliktem na Bliskim Wschodzie z powodu przerw w dostawie gazu w Iranie zimą oraz braku chińskiego eksportu, a dostawy ukraińskich dronów do rosyjskich zakładów azotowych również uderzyły w dostawy.
Amoniak
Eskalacja konfliktu irańskiego nie pozostaje bez wpływu na rynek amoniaku, gdyż region jest głównym eksporterem na wschód i zachód.
Część nabywców już oczekuje na swoje ładunki, które wypłyną z Cieśniny Ormuz, ale inne statki utknęły w regionie.
Doprowadziło to do zwiększonego zainteresowania zakupami materiałów z Azji Południowo-Wschodniej, przy czym producenci z Indonezji i Malezji oferują tony, a ceny ofertowe w regionie gwałtownie rosną.
Oczekuje się, że brak irańskich materiałów dotknie również Indie ze względu na zawieszenie dostaw gazu z Kataru. Oczekuje się również, że brak importu amoniaku z Bliskiego Wschodu będzie miał wpływ na rynek fosforanów, ponieważ indyjscy producenci fosforanów będą potrzebować amoniaku wkrótce po zakończeniu planowej konserwacji.
W następstwie wydarzeń na Bliskim Wschodzie ceny gazu ziemnego TTF wzrosły w ciągu tygodnia, zmuszając część europejskich producentów do wycofania ofert. Ładunek z Algierii sprzedany do Europy po wyższych cenach zasygnalizował trend, przed którym stoi rynek.
Co więcej, Komisja Europejska w ramach kolejnego posunięcia, które będzie miało wpływ na rolników, nalegała, aby nawozy nadal były objęte mechanizmem dostosowania granic pod względem emisji dwutlenku węgla (CBAM).
W obu Amerykach cena kontraktu Tampa March została ustalona na spadek, mimo że uczestnicy oczekiwali wyższych cen w związku z małą dostępnością. Fabryka amoniaku w Gulf Coast będzie nadal nieczynna do połowy-marca, a zakłady Nutrien w Trynidadzie pozostają zamknięte ze względu na problemy z dostawami gazu ziemnego.
Siarka
Światowy handel siarką utknął w martwym punkcie, ponieważ producenci, handlowcy i nabywcy oczekują jasności na temat-szeroko zakrojonych skutków nowego konfliktu na Bliskim Wschodzie - oraz jakichkolwiek wytycznych co do tego, jak długo będzie trwała walka.
28 lutego Stany Zjednoczone i Izrael rozpoczęły niespodziewaną falę ataków rakietowych na Iran, co stanowiło odwet na krajach sąsiednich w Zatoce Arabskiej, budząc obawy co do znacznie szerszego konfliktu i zagrażając światowym dostawom ropy i chemikaliów.
Natychmiastowe skutki zaobserwowano w postaci wyższych kosztów transportu, ubezpieczeń i problemów logistycznych wpływających na siarkę i wiele innych nawozów i produktów chemicznych wytwarzanych na dalszych etapach łańcucha dostaw – z których największym jest bliskie- zamknięcie Cieśniny Ormuz.
Wiadomość o nalotach nadeszła zaledwie kilka dni po tym, jak światowe koszty siarki w końcu zaczęły spadać po miesiącach utrzymywania się na rekordowym poziomie.
Ceny ofertowe w Indonezji, regionie Morza Śródziemnego i Indiach spadły pod koniec ubiegłego tygodnia, gdy kupujący wycofywali się z zakupów w obliczu oczekiwań dalszych spadków.
W tamtym czasie toczyła się debata, czy spadki te stanowią korektę w stosunku do wcześniej zawyżonych poziomów, czy też są po prostu skutkiem tego, że Chiny - największy na świecie importer siarki - dopiero co wrócił z świąt Księżycowego Nowego Roku.
Jest to jednak prawdopodobnie kwestia dyskusyjna teraz, po atakach Stanów Zjednoczonych-Izraela na Iran. Chociaż w tym tygodniu ceny siarki są w dużej mierze stabilne przy braku handlu, nastroje są optymistyczne - i będą się one nasilać w miarę trwania wojny.
Kwas siarkowy
Zaledwie tydzień po tym, jak ceny siarki wsadowej do palników zaczęły w końcu spadać z rekordowo wysokich poziomów, na Bliskim Wschodzie wybuchł nowy konflikt, przez co jakiekolwiek szanse na dalszy spadek wydają się prawie-niemożliwe.
Chociaż niewiele krajów w regionie importuje duże ilości kwasu siarkowego, z wyjątkiem Arabii Saudyjskiej - skutki-konfliktu będą ostatecznie odczuwalne w postaci stawek frachtu, kosztów ubezpieczenia i bunkrów, a także kosztów ropy, gazu, energii i żywności aż do konsumentów.
Im dłużej będzie trwał konflikt, prawdopodobnie będzie to miało wpływ na dostępność tankowców-zdolnych do zadawania kwasu siarkowego, gdyż wiele statków zakotwiczonych po obu stronach Cieśniny Ormuz nie będzie mogło przepłynąć bez ochrony.
Konflikt nie spowodował jeszcze dużych wahań cen kwasu siarkowego, a źródła mówią o łagodnym wzroście w obliczu utrzymującej się niepewności i dotychczasowego braku pośpiechu z zakupami.
Przetargi zakupowe w Indiach i Argentynie mogą wyznaczyć pewien kierunek cen, gdy świat dostosowuje się do kolejnej zmiany w przepływach handlowych -, a gracze zastanawiają się, jak długo potrwają te nowe niepokoje na Bliskim Wschodzie.
Fosforany
Rynek fosforanów przeżył tydzień zwiększonej niepewności w związku z konfliktem na Bliskim Wschodzie. Nastroje cenowe umacniają się w kilku regionach w związku z ryzykiem geopolitycznym, wyzwaniami logistycznymi, a także ogólnym spadkiem aktywności spotowej i ofert producentów.
W Indiach nie odnotowano aktywności ani ofert świeżego fosforanu diamonu (DAP). Do spowolnienia przyczyniło się lokalne święto w połączeniu z konsekwencjami konfliktu na Bliskim Wschodzie.
Uczestnicy oczekują, że sprzedawcy pozostaną poza rynkiem przez co najmniej 10 dni, ponieważ producenci oceniają narażenie na ryzyko. Zarówno kupujących, jak i sprzedających określono jako wysoce ostrożnych.
Chociaż w nadchodzących tygodniach oczekuje się wzrostu popytu sezonowego, w-handlu krótkoterminowym dominuje awersja do ryzyka. Nie było żadnych aktualizacji dotyczących przetargu RCF na różne produkty zawierające azot, fosfor i potas (NPK).
W Egipcie NCIC zakończyło swój najnowszy przetarg sprzedaży (zamknięty 5 marca) na marcowy załadunek DAP i superfosfatu potrójnego (TSP).
W Arabii Saudyjskiej nie wskazano żadnej nowej działalności, ponieważ producenci borykają się ze znacznymi ograniczeniami logistycznymi związanymi z konfliktem, ograniczającymi ich zdolność do umieszczania produktów na kluczowych rynkach.
Dotyczy to regionów tak odległych jak Australia, gdzie uczestnicy wskazali opóźnienia statków zarówno na wschodnim, jak i zachodnim wybrzeżu, a niektóre statki wciąż czekają na wejście do Zatoki Perskiej w celu załadunku. Mimo to oczekuje się, że podaż na wschodnim wybrzeżu pozostanie wystarczająca, ale zachodnia Australia może stanąć w obliczu trudniejszych sytuacji w zakresie dostaw.
Koszty transportu również wzbudziły duże obawy uczestników w tym tygodniu, co przyczyniło się do ogólnej ostrożności nastrojów.
Większość wydarzeń w tym tygodniu skupiała się wokół Stanów Zjednoczonych, zwłaszcza Nowego Orleanu (Nola). Oczekiwania dotyczące niższych wartości-wypełnienia latem osłabły wraz z falą nowych zakupów ze strony uczestników. Wartość barek DAP gwałtownie wzrosła, przy wielu transakcjach załadunku w marcu.
Nastroje w Brazylii zdominował konflikt na Bliskim Wschodzie, a importerzy i dostawcy osobno zdecydowali się wycofać z rozmów.
Rynek fosforanu monoamonowego (MAP) pozostaje napięty, z niewielką liczbą ofert, a główni producenci oddzielnie pozostają poza rynkiem. Uczestnicy podkreślili, że Arabia Saudyjska jest drugim-co do wielkości dostawcą MAP dla Brazylii, co wzbudziło obawy dotyczące dostaw ze względu na konflikt regionalny.
Potaż
Zapotrzebowanie na murian potażu (MOP) utrzymuje się na stałym poziomie; z nawozami-, aby uniknąć zwiększonych kosztów odczuwanych przez konkurencyjne składniki odżywcze, wynikających z trwającego konfliktu na Bliskim Wschodzie.
Potencjalne podwyżki cen mogą nastąpić, gdy producenci przerzucą na kupujących zwiększone koszty ubezpieczenia i transportu, ale-dostawy będą jednak nadal realizowane zgodnie z planem.
Z wiadomości spot wynika, że indyjska liga NFL poszukuje maksymalnie 60 000 t z dostawą do 30 kwietnia; podczas gdy brazylijskie oferty importowe nieznacznie wzrosły pomimo oporu kupujących.
